.::دنياي عجيب ققنوس::.

سلام،
به دنياي عجيب ققنوس خوش آمديد.
همکاري با ما :
در صورتي که مايل هستيد در وبلاگ "دنياي عجيب ققنوس" فعاليت نماييد از طريق اي دي هاي زير با ما در تماس باشيد
hamidreza_amazing@LX:Yahoo.com
ads ads ads ads

بر طرف کردن جای جوش چگونه است ؟

جهت درمان اسکارآکنه باید اول جوش فعال را متوقف نماییم ومطمئن شویم که بیمار، حداقل جوش عمیقی نزد و بعد اقدامات لازم جهت صافترکردن فرو رفتگی‌ها را شروع نماییم که این امر معمولا توسط داروی خوراکی و یا موضعی و یا ترکیب آنها با هم امکان پذیر است.
در حال حاضر روشهای درمانی موثر برای اسکار آکنه میتواند یک با ترکیبی از چند روش زیر باشد:
۱- میکرودرم ابژون:
که هرچه اسکارها عمیق تر باشند تکرار بیشتری نیاز دارد. ولی جهت اسکارهای بسیار عمیق توصیه نمی شود. دراین روش جوش فعال ، تیرگی محل جوش ها نیز بهبود می یابد و همزمان اسکارها سطحی تر می شوند. این روش یک کار فیزیکی بوده وتقریبا هیچ عارضه ای ندارد و فرد میتواند بلافاصله به محل کار خودبرگردد.

۲- JPL :
دراین روش که اصطلاحا به آن لیزرJPL گفته می شود، کلاژن‌سازی پوست تحریک میشود و اسکارها سطحی‌تر می شوند و با تکرار آن پوست صاف می شود . ضمن اینکه، کمک به بستن منافذ، کاهش قرمزی و کاهش جوش فعال نیز میشود. این روش نیز عارفه خاصی ایجاد نمی کند و فرد بلافاصله به سر کار برسر کار برگردد( بدون نیاز به پانسمان ).

۳- CO2 لیزر:
در این روش جوش فعال باید قبلا درمان شده باشد و فرد تقریبا هیچ جوش فعال روی صورت نداشته باشد. دراین روش احتیاج به بیحسی موضعی میباشد. این روش به مهارت و تجربه زیاد پزشک نیاز دارد. بیمار پانسمان میشود که تا ۱۰ روز ادامه دارد و پس از آن پوست صاف تر و صورتی رنگی ایجاد می شود که این قرمزی پوست می تواند از ۱ تا چند ماه ( ۳-۲ ) دامه یابد و پس از آن کاملا از بین می رود وپوست یکدست وهم رنگ می شود که حتما باید دراین روش پس ازبهبودی زخم ها از ضد آفتاب استفاده شود تا محل زخم ولیزر شده تیره نشود.

* نکته مهم در لیزر پوست این است که بهبود ، اسکارها بستگی به عمق آنها دارد.
اسکارهای سطحی تقریبا کاملا صاف میشوند ولی اسکارهای عمیق تر فقط ۶۰% بهبودی دارند ولی فرد می تواند پس از ۶ ماه لیزر را مجدد انجام دهد. یا اینکه از روش های میکرودرم ابرژن وjpl جهت بهبودی بیشتر استفاده نمایند.
ازعوارض دیگرلیزرco2 به جزقرمزی میتواند pip باشد که آن تیره شدن محل لیزر شده است که بیشتردرافراد، خیلی تیره ویا کسانی که زیاد درمعرض آفتاب قرار می گیرند رخ میدهد. که درصورت بروزاین مشکل می توان با میکرودرم ابرژن و دارو آنرا از بین برد.
جدیداً دستگاه لیزر فرکشنال می تواند اسکار آکنه را طی ۳ تا ۵ جلسه بدون هیچ گونه عوارضی از بین ببرد.

چند ماسک موثر برای از بین بردن آثار جوش

بعضی از افراد دارای پوست بسیار حساسی می باشند و اگر زخم یا جوشی در روی آن پدید آید جای آن پس از بهبودی به صورت لکه در بدن و در روی پوست باقی می ماند برای معالجه این لکه های حاصل از خون مردگی می توان از روشهای زیر استفاده کرد:

محل جوش را با مخلوط عسل و ویتامین “E” به صورت روغن و یا پودر در جوز به مدت ۲۰ دقیقه بپوشانید و سپس با آب ولرم بشویید و بعد آب سرد به صورت بپاشید، این روش را هفته ای یکبار انجام دهید تا آثار جوش ها کاملا از بین برود. مخلوط آب اسفناج و سفیدآب ، آثار جوش های صورت را از بین می برد. به محل جوشها می توان مخلوط عسل و زرده تخم مرغ و روغن زیتون مالید و یک ساعت روی صورت قرار داده و بعد آن را با آب ولرم بشویید. این عمل را یک روز درمیان تکرار کنید تا آثار جوش ها از بین برود.

برگ کلم یا برگ ترب یا پونه را کوبیده و ضماد اندازید، یا زرنیخ واشق را با آب کوبیده با سرکه، ضماد گذارید. شاه بلوط، مازو، اقاقیا هر یک از اینها را که می خواهید کوبیده و با آب گرم خمیر کرده و ضماد اندازید، مواظب باشید که محل جوش شکافته نشود. برگ جعفری و برگ تلفونی را کاملا له کنید این مخلوط له شده را به اضافه کمی عسل به صورت ماسک به پوست خود بمالید، این عمل را هر روز به مدت ۴۰ دقیقه تکرار کنید و سپس صورت خود را با آب ولرم بشویید تا آثار جوش ها از بین برود. (کمپرس با جوشانده تخم جعفری نیز برای از بین بردن آثار جوش ها مفید می باشد.)

اثر آب بر روی جوش های چرکی
در دوره اولیه وقتی که جوش ها هنوز کوچک هستند با یخ از گسترش آنها جلوگیری کرده ، بدین ترتیب که با قرار دادن کیسه یخ روی دمل، از رشد آنها جلوگیری نموده و بعد آنها را کمپرس داغ می کنید. مسئله مهم به وجود آمدن سیستم سریع گردش خون در محل جوش می باشد چرا که این گردش سریع خون باعث تعویض شدن چرک و مواد سمی محل جوش با مواد سالمی که در خون است ، شده و در نتیجه جوش ها زودتر و بهتر از بین می روند.


نويسنده:حميدرضا
جمعه 21 بهمن 1390
بازديد:1222
ادامه مطلب ...

بعد از غذا دسر شیرین نخوری

بعد از غذا دسر شیرین نخورید | www.Alamto.Com

خوردن دسرهای شیرین مانند انواع کیک، شیرینی، ژله، بستنی و کرم کارامل بعد از غذا از نظر تغذیه ای نه تنها مزیتی ندارد بلکه چندان نیز توصیه نمی شود…

 

در واقع این عادت، میل و علاقه ای است که انسان به غذاهای شیرین دارد و به این ترتیب عادت می کند تا بعد از غذا حتما یک خوراکی شیرین بخورد.

این عادت چندان خوب نیست و بیشتر می تواند چاق کننده باشد. به همین دلیل، این روش تنها به کسانی توصیه می شود که وزن کمی دارند و می خواهند به هر دلیل وزن اضافه کنند. البته تمایل به شیرینی را می توان با نوشیدن چای و دو حبه قند، یک عدد خرما، یک قاشق عسل، ۲ تا ۳ عدد کشمش یا یک قاشق مرباخوری مربا برطرف کرد.

جالب است بدانید که این مواد غذایی بیشتر از ۲۰ کیلوکالری انرژی ندارند در حالی که خوردن یک تکه کیک حداقل دو برابر مقدار یاد شده دارای کالری است.

اینکه گفته می شود چربی های بدن باید با قند هضم شوند و خوردن مواد قندی بعد از غذا سبب هضم چربی می شود، باور صحیحی نیست. درواقع، وقتی غذا می خوریم ترکیبات نشاسته ای و کربوهیدرات های موجود، قند لازم را تولید می کنند. در ضمن، بستنی، کرم کارامل و شیرینی های چرب بسیار پرکالری اند و اگر شخصی میل به خوردن شیرینی دارد، می تواند ۲ حبه قند با چای یا یک قاشق مربا بخورد.

در میان دسرها ژله یکی از کم کالری ترین هاست که یک واحدش حدود ۵۰ تا ۶۰ کیلوکالری انرژی بیشتر ندارد. به همین دلیل اگر چند دسر برای انتخاب وجود داشت در صورت دیدن ژله، آن را انتخاب کنید.

این موضوع طبیعی است که افراد بعد از خوردن غذا میل به شیرینی داشته باشند زیرا خوردن آنها سبب آزادسازی آندروفین در بدن می شود و آندروفین باعث بروز احساس شادی و شعف در انسان خواهد شد و بهترین دسری که می توانیم پیشنهاد کنیم، سالادی تهیه شده از میوه های فصل و تازه است.


نويسنده:حميدرضا
جمعه 21 بهمن 1390
بازديد:1219
ادامه مطلب ...

چگونه بعد از زایمان اندامی مناسب داشته باشیم ؟

چگونه بعد از زایمان اندامی مناسب داشته باشیم ؟!

وقتی که نوزادی به دنیا می‌آید، اکثر مادران به کاستن از وزن اضافی خود که در اثر بارداری ایجاد شده فکر می‌کنند. کاستن از وزن اضافی، کمک می‌کند تا فرم بدنی بهتری به دست آید. اما این تنها فایده ورزش نیست. به جز کاهش وزن، ورزش پس از زایمان منافع دیگری نیز دارد،

مانند:

 

* کاهش استرس
* جمع شدن عضلات شکمی ‌و عضلات لگن که کشیده شده‌اند
* افزایش انرژی
* کاهش میزان افسردگی که می‌تواند پس از تولد نوزاد ایجاد شود

وقتی که نوزادی به دنیا می‌آید، اکثر مادران به کاستن از وزن اضافی خود که در اثر بارداری ایجاد شده فکر می‌کنند. کاستن از وزن اضافی، کمک می‌کند تا فرم بدنی بهتری به دست آید. اما این تنها فایده ورزش نیست. به جز کاهش وزن، ورزش پس از زایمان منافع دیگری نیز دارد، مانند:
* کاهش استرس
* جمع شدن عضلات شکمی ‌و عضلات لگن که کشیده شده‌اند
* افزایش انرژی
* کاهش میزان افسردگی که می‌تواند پس از تولد نوزاد ایجاد شود

* افزایش آمادگی بدنی برای نگهداری و مراقبت از کودک
اولین قدم :
اگر تصمیم دارید پس از زایمان شروع به ورزش کردن کنید ابتدا با پزشک خود مشورت کنید تا مطمئن شوید که در این زمان، با شرایطی که دارید، شروع ورزش برای شما بی‌خطر است.
سپس هدف خود را مشخص کنید. اگر هدف شما کاهش وزن است، ورزش مداوم و رژیم غذایی بهترین راه برای رسیدن به این هدف است و به راحتی شما را به وزنی که پیش از بارداری داشته‌اید می‌رساند. میزان مطمئن کاهش وزن، بدون ضرر برای سلامتی، در حدود ۹۰۰۴۵۰ گرم در هفته است، پس باید مرقب باشید که در این کار زیاده‌روی و عجله نکنید، حتی ممکن است برای اینکه به وزن پیش از بارداری خود برسید به ۱۲ ماه زمان نیاز داشته‌باشید و اگر نوزاد از شیر شما تغذیه می‌کند، احتمالاً این زمان کمی ‌طولانی‌تر خواهد شد.
برنامه ریزی کنید :
هنگامی‌که یک برنامه‌ی ورزشی را طراحی می‌کنید توجه داشته‌باشید که برای شروع، انجام برنامه و ادامه‌دادن آن برای شما راحت باشد. به تدریج که انجام آن برای شما راحت شد می‌توانید در مدت زمان ورزش و نوع فعالیتها تغییر ایجاد کنید. قبل از اینکه برنامه‌ی ورزشی را طراحی کنید به سوالات زیر پاسخ دهید:
* از چه نوع فعالیت فیزیکی لذت می‌برید؟
* آیا ورزش گروهی را دوست دارید یا ترجیح می‌دهید انفرادی ورزش کنید؟
* آیا ورزشی هست که بتوانید همراه کودکتان باشید؟
* کدام ورزش با برنامه‌ی روزانه‌ی شما همخوانی دارد؟
* آیا مشکلات فیزیکی دارید که نوع فعالیت شما را محدود کند؟
* از ورزش کردن چه هدفی را دنبال می‌کنید؟ هدف شما کاهش وزن است؟ نیرومند سازی عضلات است و یا افزایش انعطاف پذیری است؟
از کی می‌توانید ورزش کنید؟
معمولا ۶-۴ هفته طول می‌کشد تا تغییراتی که در اثر بارداری و زایمان ایجاد شده‌اند، بهبود یابند. زمانی که پزشک شما بگوید می‌توانید کارهای روزمره خود را انجام دهید، به شرطی که خود شما هم آمادگی کافی داشته‌باشید، می‌توانید یک برنامه‌ی ملایم ورزشی را شروع کنید. پیاده‌روی و نرمشهای ملایم کششی و قدرتی بهترین ورزش برای شروع هستند. حداقل به مدت ۶ هفته پس از زایمان باید از ورزشهای شدید و سختی مانند دویدن یا پرش اجتناب کنید. اگر سزارین داشته‌اید باید به مدت ۶هفته از ورزشهای قدرتی شکم اجتناب کنید.

——————————————————————————————–

چه ورزشی باید انجام داد؟
ورزشی را انجام دهید که از آن لذت ببرید. ورزش باید جالب باشد و طاقت فرسا یا خسته‌کننده نباشد. حتی می‌توانید طوری ورزش کنید که کودکتان در کنارتان باشد. در این مورد باید گفت که پیاده‌روی بهترین ورزش است. چون علاوه بر اینکه ورزش ملایمی‌محسوب می‌شود به هزینه یا به تجهیزات خاصی نیاز ندارد و می‌توانید کودک را نیز با خود ببرید.
دوچرخه سواری و شنا نیز ورزشهای مناسبی هستند. یوگا و پایلت (نوعی نرمش شامل حرکات کنترل شده‌ی کششی و تنفسی) هم برای شروع کمک کننده هستند.
و البته زمانی که پزشک شما اجازه دهد می‌توانید ورزشهای تقویتی عضلات شکم را به خوبی انجام دهید. انجام ورزشهای شکم، نتایج بسیار مفیدی در پی خواهد داشت. بنابر این ورزش شکم را رها نکنید. برای تقویت عضلات ضعیف لگن می‌توانید ورزش لگنی را شروع کنید. با انقباض ارادی و مکرر عضلات لگنی، عضلات کف لگن تقویت می‌شوند و فرایند کنترل مثانه بهتر می‌شود.
یک برنامه‌ی ورزشی پیشنهادی :
برای مثال پیاده روی را امتحان کنید. می‌توانید کالسکه‌ی بچه را همراه خود ببرید. در این صورت یک واگن شاد و دوست داشتنی با وزن حدود ۵ کیلو را با خود حمل می‌کنید که به کاهش وزن شما نیز کمک می‌کند. به تدریج می‌توانید زمان پیاده روی را افزایش دهید.
برای شروع حداقل سه بار در هفته به مدت ۱۵ دقیقه در روز پیاده روی کنید و هر هفته این زمان را ۵ دقیقه افزایش دهید. زمانی که ۴۵ دقیقه پیاده روی بی وقفه برای شما ساده شد شدت فعالیت را افزایش دهید. مثلا می‌توانید سرعت خود را بیشتر کنید یا از سطوح شیبدار بالا بروید. پس از ۶ هفته می‌توانید جاگینگ (دویدن آهسته)‌ را امتحان کنید.
هر چند وقت باید ورزش کرد؟
وقتی ورزش می‌کنید به صدای بدن خود گوش فرا دهید. به این معنی که هرگز خود را به انجام کارهای خیلی سخت یا خیلی سریع، وادار نکنید. سعی کنید حداقل سه بار در هفته ورزش کنید و هدف خود را رسیدن به پنج بار ورزش در هفته قرار دهید. اگر مشغله دارید و مجبور هستید که زمان کوتاهی را به ورزش اختصاص دهید زمان ورزش را به قطعات ۱۵ دقیقه ای تبدیل کنید. دو نوبت ورزش ۱۵ دقیقه ای در روز درست به اندازه ی یک نوبت ورزش ۳۰ دقیقه ای موثر است.
چگونه از برنامه ی ورزشی خود بیشترین نتیجه را بگیرید؟
* قبل از ورزش با حرکات ملایم کششی بدن را گرم کنید.
* پس از اتمام ورزش نیز با نرمشهای کششی بدن را سرد کنید.
* مراقب از دست رفتن آب بدن باشید و مدتی پیش از ورزش و پس از آن، آب کافی بنوشید.
* برای حفظ انرژی خود سعی کنید رژیم غذایی مغزی و سالمی‌داشته باشید.
* به خاطر داشته باشید که باید صبور باشید. ممکن است برای بازگشتن به فرم بدنی مناسب به چندین ماه زمان نیاز داشته باشید.

اگر دچار این علائم شدید، ورزش را رها کنید و با پزشک خود مشورت کنید:
* درد افزایش یابنده، شدید یا طول کشنده
* سرگیجه‌ی شدید
* افزایش خونریزی پس از زایمان
* غش و ضعف
* تهوع
* مشکل در تنفس
* خستگی بیش از حد و ضعف شدید عضلانی
برنامه‌ی منظمی‌داشته باشید:
ورزش باید به صورت مداوم و منظم جزئی از برنامه‌ی روزانه‌ی شما باشد. در برنامه ریزی تنوع ایجاد کنید و ورزشهای متنوعی را در نظر بگیرید تا خسته کننده نشود.
اگر مرتب ورزش کنید، به زودی جزئی از زندگیتان خواهد شد. اگر از لحاظ جسمی ‌مشکلی دارید یا به دلیل شرایطی که دارید برای ورزش کردن تردید دارید پیش از ورزش با پزشک خود مشورت کنید.


نويسنده:حميدرضا
جمعه 21 بهمن 1390
بازديد:1411
ادامه مطلب ...

پرسش های شایع خانم‌ها درباره سزارین

 پرسش شایع خانم‌ها درباره سزارین

سزارین یعنی چه؟

‌‌سزارین یعنی شکافتن شکم و ایجاد یک برش بر روی رحم زن باردار به منظور خارج کردن جنین از داخل رحم می باشد و …

شایع‌ترین مواردی که باعث می‌شود پزشکان از این روش استفاده کنند، چه مواردی است؟

ج: اگر بحث اصرارهای بیجای خانم باردار و خانواده‌اش را کنار بگذاریم، معمولا پزشکان به یکی از ۴ دلیل زیر دست به سزارین می‌زنند:
۱ـ عدم پیشرفت زایمان یا بحرانی‌شدن شرایط زایمان.

۲ـ سابقه سزارین در زایمان‌های قبلی زائو.

۳ـ وضعیت استقرار نامناسب جنین برای زایمان طبیعی. (همانطور که می‌دانید بچه‌ها معمولا با سر از رحم بیرون می‌آیند اما اگر شرایط استقرار جنین به نحوی باشد که مثلا بخواهد با پا از رحم خارج شود، آنوقت باید برای سزارین اقدام کرد.)

۴ـ وضعیت نامناسب و بحرانی تنفس در جنین.
معمولا سزارین در کدام دسته از خانم‌های باردار شایع‌تر است؟
ج: میزان سزارین معمولا در خانم‌هایی که تا به حال زایمان نداشته‌اند و برای اولین بار می‌خواهند فرزندی به دنیا بیاورند، بیشتر است و البته این میزان با افزایش سن نیز افزایش می‌یابد.
در شرایط غیر اورژانس، چه زمانی برای انجام سزارین مناسب‌تر است؟
ج: مناسب‌ترین زمان در شرایط غیراورژانس، وقتی است که معیارهای بالینی و آزمایشگاهی برای بلوغ جنین به اثبات رسیده باشد و معمولا وقتی این اتفاق می‌افتد که سی و نه هفته کامل از تاریخ آخرین قاعدگی خانم باردار گذشته باشد.

آیا برای انجام عمل سزارین نیز مانند سایر جراحی‌های بزرگ، ضرورت دارد که بیمار چند ساعت قبل از عمل، ناشتا باشد؟
ج: بله، در سزارین نیز ضرورت دارد که بیمار حداقل ۸ ساعت قبل از عمل، ناشتا باشد تا معده خالی شود و عوارض حین عمل مثل آسپیراسیون (برگشت محتویات گوارشی از مری و ورود آن به مجاری تنفسی) اتفاق نیفتد.

حجم خونی که خانم‌ها در حین سزارین از دست می‌دهند، چقدر است؟
ج: میزان خونریزی در حین عمل سزارین به طور معمول، یک لیتر است و البته بعضی از خانم‌ها ممکن است خونریزی تا یک و نیم لیتر را هم تجربه ‌کنند. به همین دلیل است که معمولا یک تا دو لیتر سرم رینگر لاکتات و یا سرم قندی نمکی در طی عمل و بلافاصله بعد از عمل به بیمار تزریق می‌شود.

مدت زمانی که لازم است زائو بعد از انجام عمل سزارین ناشتا باشد، چقدر است؟
ج: معمولا بیمار باید ۲۴ ساعت بعد از انجام این عمل جراحی، ناشتا باشد تا شانس بروز آسپیراسیون به حداقل برسد و همچنین، از آنجایی که احتمال بروز عوارض بعد از زایمان نیز طی ۲۴ ساعت اول بعد از سزارین بالاست، بهتر است که بیمار در طی این ۲۴ ساعت ناشتا بماند و غذایش را صرفا از طریق سرم‌های خوراکی دریافت کند.

پس از سزارین، زائو تحت چه شرایطی از اتاق ریکاوری خارج می‌شود؟
ج: شرط اول خروج از ریکاوری این است که زائو کاملا به هوش آمده باشد و شرط بعدی این است که خونریزی‌اش به حداقل کاهش پیدا کرده باشد. ضمنا فشار خون بیمار نیز باید به شرایط پایداری رسیده و ادرارش هم باید جریان پیدا کرده باشد، حداقل به میزان ۳۰ سی سی در ساعت.

آیا در شرایط معمول پس از سزارین باید داروی خاصی برای بیمار تجویز شود؟
ج: بله، تا زمانی که بیمار در بیمارستان بستری است معمولا هر شش ساعت آنتی‌بیوتیک وریدی دریافت می‌کند و بعد از ترخیص از بیمارستان نیز می‌توان تا هفت روز برای بیمار آنتی بیوتیک خوراکی تجویز کرد.

سوند ادراری را چه مدتی بعد از سزارین، بیرون می‌آورند؟
ج: در شرایط طبیعی، سوند فولی را باید ۱۲ ساعت بعد از عمل و یا صبح روز بعد از عمل خارج کرد.

پس از چه مدتی، بیمار می‌تواند از تخت پایین بیاید و شروع به راه رفتن کند؟
ج: حرکت دادن بیمار را باید هر چه زودتر شروع کرد. در بیشتر موارد، درست روز بعد از عمل، بیمار باید حداقل دو بار و با کمک همراه از تخت خارج شود. در روز دوم بعد از عمل، بیمار می‌تواند با کمک همراه در بخش قدم بزند. با حرکت دادن زودرس بیمار، شانس ایجاد لخته‌های خونی در عروق بیمار و به حرکت افتادن این لخته‌ها در مسیر گردش خون به حداقل می‌رسد.

آیا بیمار می‌تواند غذا خوردنش را بلافاصله با صرف غذاهای معمولی شروع کند؟
ج: نه، در اکثر بیماران رژیم مایعات روز بعد از عمل شروع می‌شود و در روز دوم بعد از عمل معمولا رژیم غذایی عادی آغاز می‌شود. اما در مواردی که داخل شکم، دستخوش دستکاریهای شدید شده باشد و یا عفونت‌های گسترده‌ای اتفاق افتاده باشد، معمولا رژیم غذایی مایعات نیز با تاخیر آغاز می‌شود.

شستشوی محل بخیه‌ها از چه زمانی بلامانع است؟
ج: از روز سوم به بعد، دوش گرفتن برای این محل نیز بلامانع است اما تا قبل از آن، محل بخیه‌ها باید هر روز معاینه شود و با مواد ضد عفونی‌ کننده‌ای مانند بتادین شستشو داده شود و پانسمان گردد. بخیه‌ها را به طور معمول در روز چهارم بعد از عمل بیرون می‌کشند.

شایع‌ترین عوارض احتمالی سزارین چیست؟
ج: عوارض بیهوشی نظیر آسپیراسیون (برگشت محتویات گوارشی به مجاری تنفسی) و آسیب‌های ریوی ناشی از آن، عفونت‌های موضعی، عفونت‌های گسترده، خون‌ریزی شدید، لخته‌شدن خون در عروق خونی و به جریان افتادن این لخته‌ها در مسیر جریان خون که البته بسیار خطرناک است، صدمه دیدن دستگاه ادراری، وارد آمدن آسیب‌هایی به مغز یا نخاع بچه و شکستگی‌های استخوان جمجمه، ران و اعضای دیگر بچه.

معمولا چند روز بعد از سزارین، زائو ترخیص می‌شود؟
ج: در صورتی که عوارض بعد از زایمان وجود نداشته باشد، مادر می‌تواند در روز سوم یا چهارم بعد از زایمان از بیمارستان مرخص شود. در نخستین هفته بعد از زایمان، فعالیت‌های مادر باید به مراقبت از خود و بچه‌اش محدود شود و نخستین ویزیت بعد از زایمان نیز بهتر است که سه هفته بعد از ترخیص باشد.


نويسنده:حميدرضا
جمعه 21 بهمن 1390
بازديد:1244
ادامه مطلب ...

اگر همیشه دل شوره دارید ، حتما بخوانید!!

بسیاری از ما و اطرافیان‌مان گاه و بیگاه دچار اضطراب و دلشوره می‌شویم. اما چنین اضطراب‌هایی تا کجا طبیعی‌اند؟ این اضطراب‌ها از کی نیازمند بررسی‌های روان‌پزشکی هستند؟

این پرسش‌ها را از دکتر مریم رسولیان، روان‌پزشک و استادیار دانشگاه علوم پزشکی ایران، پرسیده‌ایم و ماحصل، گفتگویی شد که می‌خوانید.

خانم دکتر! در برخوردهایمان با دوستان و آشنایان، افرادی را می‌شناسیم که خیلی زود نگران می‌شوند و در ذهنشان همیشه بدترین حالت ممکن را تصور می‌کنند. اگر فرزندشان ۱۰ دقیقه دیرتر به خانه برسد، چنان دچار اضطراب می‌شوند که انگار واقعا تصادف کرده. این را می‌توان یک اختلال روانی دانست؟

زود نگران شدن را روان‌پزشکان، اضطراب می‌نامند. افرادی که در مورد مسایل روزمره زندگی زود نگران می‌شوند و همواره درباره کارهای معمول زندگی پیش‌بینی منفی دارند، افرادی مضطرب هستند اما احساس اضطراب لزوما غیرطبیعی نیست و حتی در مواردی سبب افزایش کارایی افراد می‌شود. به‌عنوان نمونه، بیشتر دانش‌آموزان و دانشجویان در ایام امتحان دچار اضطراب می‌شوند و بهتر و بیشتر درس می‌خوانند؛

یعنی نسبت به روزهای معمول سال، توانایی بیشتری برای درس خواندن پیدا می‌کنند، کمتر می‌خوابند و دیرتر خسته می‌شوند؛ در حالی که افرادی که اضطراب بیمارگونه دارند، اگرچه کمتر می‌خوابند و نگران درسشان هم هستند اما به دلیل شدت اضطراب دچار کاهش تمرکز می‌شوند و افت عملکرد پیدا می‌کنند. این مقایسه در زمان امتحان هم صدق می‌کند؛ یعنی افراد مضطرب با وجود اینکه درس را بلد هستند، به دلیل شدت اضطراب نتیجه مطلوبی کسب نمی‌کنند.

پس اضطراب هم خوب و بد دارد؟
بله؛ اضطراب، احساسی ناخوشایند و فراگیر است که همه انسان‌ها آن را تجربه می‌کنند. وقتی اتفاق ناخوشایندی در زندگی فردی یا اجتماعی از افراد پیش می‌آید، اضطراب یک تجربه قابل‌انتظار و بهنجار به حساب می‌آید و به عبارتی لزوما تجربه اضطراب یک تجربه نابهنجار نیست. اگر فردی بعد از فهمیدن اینکه مبتلا به یک بیماری صعب‌العلاج شده، اضطراب را تجربه کند؛

این یک واکنش بهنجار و انطباقی است اما اگر در برابر یک سرماخوردگی هم طوری مضطرب شود که انگار مبتلا به یک بیماری وخیم شده، این یک تجربه بیمارگونه است. ابتلا به بیماری بدخیم یا وقوع حوادث ناگوار در زندگی هر فردی محتمل است.

افراد مضطرب در زندگی به این احتمال اهمیت زیادی می‌دهند و با روبه‌رو شدن با هر واقعه غیرقابل‌انتظار، ناخوشایندترین واقعه را حدس می‌زنند. وقتی فرزندتان ۱۰ دقیقه دیرتر به منزل می‌رسد، اولین فکری که به ذهن شما به‌عنوان یک والد غیرمضطرب می‌رسد، این است که راه ‌شلوغ بوده یا فرزندتان سر راه رفته است خرید یا با دوستش حرف می‌زند یا چیزی از این قبیل؛ اما والدین مضطرب فکر می‌کنند که فرزندشان تصادف کرده یا دزدیده شده یا چیزی از این قبیل.

این مقایسه نشان می‌دهد که ارتباط مستقیمی بین افکار و احساس‌های افراد وجود دارد اما نمی‌توان به‌طور قطع گفت که احساس اضطراب فکر بد را به دنبال دارد یا فکر بد احساس اضطراب را به همراه خود می‌آورد اما هر کدام که باشد، غیرطبیعی است و برای خود فرد و اطرافیان آزاردهنده است.

این اضطراب در چه جنسی و در چه گروه سنی رایج‌تر است؟
اضطراب و بیماری‌های اضطرابی در زنان و جوانان بیشتر دیده می‌شود. اصولا خانم‌ها تجربه‌های هیجانی بیشتری دارند و اختلال اضطراب منتشر و فوبیا (هراس) در زنان بیشتر دیده می‌شود اما در مورد وسواس، شیوع آن بین زنان و مردان تفاوت بارزی ندارد.

چقدر این حالت به تیپ شخصیتی افراد بستگی دارد؟
بین تجربه اضطراب و ویژگی‌های شخصیتی افراد، ارتباط تنگاتنگی وجود دارد. اگرچه اصولا بین شخصیت و بیماری باید تفکیک قایل شد،‌ بعضی از تیپ‌های شخصیتی مانند شخصیت‌های وسواسی، وابسته، اجتنابی یا مرزی، زمینه تجربه اضطراب را بیشتر از سایر شخصیت‌ها دارند.

آیا همه افراد به یک صورت اضطراب را تجربه می‌کنند؟
نه! بعضی از افراد اضطراب را بیشتر به صورت نشانه‌های جسمی مانند تپش قلب، تعریق، لرزش، تکررادرار، اسهال، سوزش سردل یا احساس گیر کردن لقمه در گلو تجربه می‌کنند اما در گروهی دیگر، افکار اضطرابی و نگرانی فکری نشانه غالب است و به عبارتی، بعضی اضطراب را با علایم جسمی و بعضی با علایم روانی تجربه می‌کنند.

اصولا اگر اضطراب گسترده بدون یک زمینه مشخص تجربه شود و نگرانی فرد در مورد مسایل روزمره زندگی و در اکثر امور دیده شود، به آن اضطراب منتشرگفته می‌شود. اختلال‌های اضطرابی شامل این موارد است:‌اضطراب منتشر، حمله هراس (پانیک)، ترس مرضی (فوبیا)، وسواس و اختلال استرس پس از حادثه (که بین مردم به نام موج انفجار رایج است). اگر اضطراب گسترده و نامحدود باشد، اضطراب منتشر است.

اگر نشانه‌های اضطرابی به صورت حاد، شدید و دوره‌ای تجربه شود، حمله هراس نامیده می‌شود. فوبیا به تجربه اضطراب در مواجهه با یک موقعیت یا شی‌ء ترسناک گفته می‌شود. وسواس، افکار تکراری و مزاحمی است که در اکثر موارد فرد برای کاهش اضطراب ناشی از این افکار مزاحم مجبور به انجام کارهای تکراری می‌شود.

مثلا فکر مزاحم یک نفر درباره اینکه بدنش نجس است، او را مجبور می‌کند که مکررا اقدام به شست‌وشو کند یا فکر می‌کند که در شمردن پول یا بستن در اشتباه کرده است و در نتیجه این کارها را مکررا تکرار می‌کند تا مطمئن شود. فرد وسواسی می‌داند که افکارش نادرست است اما وقتی فکر به ذهنش خطور می‌کند قادر به نادیده گرفتن فکرش نیست. در اکثر موارد فرق افراد وسواسی با افراد بهنجار در این است که افراد بهنجار هم افکاری مشابه افراد وسواسی به فکرشان می‌رسد اما فکر سریع از ذهنشان عبور می‌کند و آنها بر آن متمرکز نمی‌شوند.

مرز اضطراب و وسواس فکری کجاست؟
افکار اضطرابی، زمینه گسترده‌ای دارند و به یک موضوع خاص اختصاص ندارند اما معمولا وسواس به یک فکر یا رفتار خاص محدود می‌شود؛ مانند شست‌وشو، شمردن و افکار مزاحم مشخص. به عبارتی هر فرد وسواسی اضطراب هم دارد اما هر فرد اضطرابی وسواس ندارد.

کی باید نگران این رفتارها باشیم؟
وقتی این رفتارها برای فرد یا اطرافیان سبب آزار و محدودیت شود، اختلال به حساب می‌آید و نیاز به مداخله دارویی یا روان‌درمانی دارد.

می‌توان این رفتار را اصلاح کرد؟
مسلما مانند همه اختلال‌های دیگر، این اختلال هم درمان دارویی و روان‌درمانی دارد که بسته به نوع تشخیص روا‌ن‌پزشک بر مبنای ویژگی‌های شخصیتی یا تشخیص نوع اختلال، نوع درمان مشخص می‌شود و درمان‌ها بیش از ۵۰ درصد موثر هستند. این بهبودی تاثیر بسیار واضحی بر کیفیت زندگی فرد و اطرافیان او دارد و کاهش اضطراب، حتی به میزان ۱۰ درصد نیز در کیفیت زندگی اثر مثبتی خواهد داشت.


نويسنده:حميدرضا
جمعه 21 بهمن 1390
بازديد:1209
ادامه مطلب ...

آب گوجه فرنگی برای پیشگیری از پوکی استخوان

متخصصان تغذیه در انگلیس دریافته ‌اند که آب گوجه فرنگی برای مقابله با بیماری ‌های استخوانی مفید است.

به گزارش سرویس بهداشت و درمان ایسنا، این متخصصان می ‌گویند: نوشیدن دو لیوان آب گوجه فرنگی در روز، استخوان ‌ها را تقویت می ‌کند و برای پیشگیری از پوکی استخوان بسیار مفید است.

آب گوجه فرنگی برای پیشگیری از پوکی استخوان

ماده ی اصلی که سبب این اثرگذاری در گوجه فرنگی می‌ شود، احتمالا لیکوپن است. تاکنون پزشکان می ‌دانستند لیکوپن آنتی اکسیدانی است که خطر ابتلا به سرطان پروستات را در مردان کاهش می‌ دهد. این آنتی اکسیدان همچنین از بروز بیماری ‌های قلبی جلوگیری می‌ کند.

به گزارش روزنامه‌ دیلی میل، در انگلیس حدود سه میلیون نفر به بیماری پوکی استخوان مبتلا هستند.

به گزارش روزنامه‌ سان در این آزمایشات متخصصان علوم پزشکی دانشگاه تورنتو در کانادا از ۶۰ زن یائسه ۵۰ تا ۶۰ ساله خواستند که گوجه فرنگی را به مدت یک ماه به طور کامل از رژیم غذایی خود حذف کنند. آن ‌ها متوجه شدند که این اقدام موجب افزایش شدید مقدار “ن ـ تلوپتید” (N-telopeptide) در خون می ‌شود.

“ن ـ تلوپتید” ماده ی شیمیایی است که در زمان تضعیف و احتمال شکستگی استخوان‌ ها در خون آزاد می‌ شود.

از سوی دیگر، در بدن زنانی که گوجه فرنگی مصرف کرده بودند به دلیل افزایش مقدار لیکوپن در خون شان، از میزان “ن ـ تلوپتید” به شدت کاسته شد و کمتر در معرض تضعیف استخوانی قرار داشتند.

اگر می خواهید با پزشکان سایت مشورت کنید، اینجا را کلیک کنید.

برای شرکت در بحث های انجمن سایت مرتبط با بهداشت و سلامت، اینجا را کلیک کنید.

اگر می خواهید با کارشناسان تغذیه ی سایت مشورت کنید، اینجا را کلیک کنید.


نويسنده:حميدرضا
جمعه 21 بهمن 1390
بازديد:1212
ادامه مطلب ...

شیر به بعضی‌ها نمی‌سازد ،چرا ؟

چرا شیر به بعضی‌ها نمی‌سازد؟

برای آنکه بفهمیم چرا دسته‌ای از مردم، نسبت به شیر این‌گونه عکس‌العمل نشان می‌دهند و راهکار درست برای مقابله با این مشکل چیست، ….

شیر برای بسیاری از ما نوشیدنی خوش‌طعمی است که صبح یا عصر، آن را با لذت، همراه با تکه‌هایی از یک کیک یا بیسکوییت می‌نوشیم اما برای خیلی‌ها، همین نوشیدنی گوارا، مایه دردسر و دل‌درد است؛ طوری که ترجیح می‌دهند برای درد نکشیدن، دور شیر و بقیه لبنیات را خط بکشند…
برای آنکه بفهمیم چرا دسته‌ای از مردم، نسبت به شیر این‌گونه عکس‌العمل نشان می‌دهند و راهکار درست برای مقابله با این مشکل چیست، گفت‌وگویی داشته‌ایم با دکتر محمدرضا وفا، متخصص تغذیه و رژیم‌درمانی و دانشیار دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی ایران.
اینکه می‌گویند بعضی‌ها عدم تحمل لاکتوز شیر دارند، یعنی چه؟ این مشکل به چه علتی پیش می‌آید؟
عدم تحمل لاکتوز یک مشکل متابولیسمی ژنتیکی و مادرزادی است که باعث می‌شود به طور طبیعی، آن آنزیمی که قند شیر را به گلوکز و فروکتوز می‌شکند (آنزیم لاکتاز)، در بدن تولید نشود.

از آنجا که قند اصلی شیر، لاکتوز است؛ وقتی این افراد شیر می‌نوشند، نمی‌توانند این قند را به ترکیبات ساده‌تر بشکنند و مقدار زیادی از این قند که از طریق شیر و لبنیات وارد دستگاه گوارش‌شان می‌شود و امکان هضم ندارد، باقی می‌‌ماند و توسط میکروارگانیسم‌های موجود در دستگاه گوارش تخمیر می‌شود و در نتیجه، ترکیبات حد واسطی ایجاد می‌شوند که فشار اسمزی ایجاد می‌کنند و این به اسهال و نفخ می‌انجامد. این بیماری می‌تواند بسیار شدید باشد و جذب موادمغذی را مختل کند و نهایتا به مشکلات متابولیسمی و سوءتغذیه منجر شود.
اما بعضی‌ها در دوران شیرخوارگی به راحتی شیر را هضم می‌کنند اما در سنین بالاتر دچار این عدم تحمل می‌شوند!
خب، عدم تحمل به لاکتوز ممکن است به شکل سازشی هم به وجود آید. به عبارت دیگر، کسانی که تا ۲ سالگی مصرف شیر مادر در برنامه غذایی‌شان هست و بعد از این سن شیر را به طور کامل حذف می‌کنند و به مدت طولانی مصرف نمی‌کنند، اگر در سنین دیگر (مثلا در دوران دبیرستان) مجددا بخواهند به دلیل نقش شیر در رشد و نمو و تامین کلسیم و حتی توصیه‌های والدین و مربیان یک دفعه شیر مصرف کنند، از آنجا که ژن‌هایی که در بدن، سنتز این آنزیم را برعهده دارند، برای مدت طولانی خاموش بوده‌اند، سنتز لاکتوز و آنزیم مربوط به آن در بدنشان به اندازه کافی نخواهد بود و ممکن است عوارضی مشابه افرادی که به‌طور ژنتیکی، این آنزیم را از بدو تولد نداشته‌اند، در آنها دیده شود.
یعنی افرادی که مبتلا به این ناراحتی هستند، مجبورند شیر و لبنیات را به کلی از برنامه غذایی‌شان حذف کنند؟
نه! بهترین انتخاب برای تمام آنها مصرف شیر کم‌لاکتوز یا بی‌لاکتوز است. در صنایع غذایی به کمک دستگاه‌های مخصوصی لاکتوز را از شیر حذف یا کم کرده‌اند و آن را به قندهای تشکیل‌دهنده آن (گلوکز و فروکتوز) شکسته‌اند و به این ترتیب، دیگر نیازی به هضم قند لاکتوز در بدن نیست.

افرادی که حتی با خوردن شیر بدون لاکتوز هم دچار دل‌درد می‌شوند، چه کار باید بکنند؟
بعضی‌ها وقتی برای مدت زمان بسیار طولانی یک ماده غذایی را مصرف نکنند، ممکن است به ترکیبات مختلف موجود در آن نیز حساسیت نشان دهند. ناسازگاری‌هایی نظیر دل‌درد مربوط به عدم استفاده طولانی‌مدت از یک ماده غذایی است. بنابراین مصرف کم و تدریجی این ماده غذایی می‌تواند بدن را سازگار و مشکلات را رفع کند.

پس دسته دوم که مشکل ژنتیکی عدم تحمل به لاکتوز ندارند، می‌توانند دوباره شیر معمولی بخورند؟
بله؛ این دسته از افراد اگر شیر را به مقدار کم به برنامه‌غذایی خود اضافه کنند، می‌توانند کم‌کم مشکل خود را برطرف کنند تا آنزیم‌های مورد نیاز آنها به‌تدریج بازسازی شود.
آیا این افراد می‌توانند سایر مواد لبنی یا شیرهای مخلوط را مصرف کنند؟
لاکتوز قند شیر است و مخلوط کردن آن با کاکائو، شکلات یا انواع میوه‌ها هیچ تغییری در نوع قند آن به وجود نمی‌آورد. البته این افراد مشکلی در مصرف ماست و پنیر ندارند چون در ماست فرآیند تخمیر انجام می‌شود و طی آن قند لاکتوز به اسیدلاکتیک تبدیل می‌شود که برای هضمش نیازی به آنزیم لاکتاز نیست.

در جامعه ما تعداد افرادی که به‌طور ژنتیکی مبتلا به عدم تحمل لاکتوز هستند بیشتر است یا تعداد افرادی که به دلیل نخوردن طولانی‌مدت شیر دچار این عارضه شده‌اند؟
خب، درصد قابل‌توجهی از افراد جامعه ما از گروه دوم هستند و چون مدت طولانی شیر و لبنیات را از برنامه غذایی خود حذف کرده‌اند وقتی در سنین و شرایط مختلف مجبور می‌شوند شیر را در برنامه غذایی خود وارد کنند با عدم تحمل اتفاقی که به دلیل مدت طولانی عدم مصرف شیر به وجود آمده، مواجه خواهند شد اما با مصرف حجم کم شیر رقیق‌شده می‌توان دستگاه گوارش را به ترشح آنزیم مورد نظر وادار کرد و از آن به بعد، این نوشیدنی ارزشمند را در برنامه غذایی روزانه گنجاند.


نويسنده:حميدرضا
جمعه 21 بهمن 1390
بازديد:1254
ادامه مطلب ...

روشی عالی برای ارتقای اعتماد به نفس و رفع استرس

شاید بارها برای شما اتفاق افتاده باشد که با خودتان حرف بزنید یا دیده باشید که کسی در حال گفتگو با خودش است . و به احتمال زیا فکر کنید که این عمل نوعی بیماری یا همچین چیزی است اما حتما نمی دانید که با همین روش می توانید اعتماد به نفس خود را ارتقا دهید و از استرس خود بکاهید.

عادت کنید با خودتان گفتگوی مثبت داشته باشید

روشی عالی برای ارتقای اعتماد به نفس و رفع استرس

 

عادت گفتگوی مثبت یا منفی با خود از کودکی آغاز می شود. معمولاً عادت گفتگو با خود چیزی است که تفکر ما را در طول سالیان شکل می دهد و به طرق مختلف با اثر کردن بر میزان استرس در زندگی بر ما تاثیر می گذارد. اما هر زمانی برای تغییر آن مناسب است. در این مقاله راه هایی برای جلوگیری از گفتگوی منفی با خود و ارتقاء کارایی و اعتماد به نفستان و همچنین از بین بردن استرس برای شما ارائه می کنیم.

عادات خود را تشخیص دهید:
اولین قدم برای تغییر این است که نسبت به این مشکل آگاهی پیدا کنید. ممکن است متوجه نشوید که چه زمان هایی در ذهنتان گفتگوی منفی دارید یااینکه این عادت تا چه میزان بر تجربیاتتان اثر می گذارد. استراتژی های زیر می تواند کمکتان کند از گفتگوهای درونی خود آگاه تر شده و با محتوای آنها آشنا گردید.

· نوشتن خاطرات: همیشه دفتریادداشتی همراه خود داشته باشید و هر فکر منفی که به سراغتان می آید را در آن یادداشت کنید. آخر روز یک خلاصه کلی از تمام افکار آن روزتان بنویسید یا درمورد یک موضوع خاص احساستان را بنویسید و بعداً آنرا تحلیل کنید. نوشتن خاطرات روزانه ابزار بسیار خوبی برای آزمایش فرایندهای ذهنی و درونیتان است.

· توقف افکار: وقتی متوجه می شوید که حرف و فکری منفی از ذهنتان می گذرد همان موقع به خودتان ایست بدهید. بلند گفتن این کلمه قدرت بیشتری در متوقف کردن افکارتان دارد و باعث می شود بفهمید که چقدر برای توقف افکارتان تلاش کرده اید.
· دستبند لاستیکی: یک راهکار درمانی دیگر این است که یک دستبند لاستیکی دور مچتان بیندازید. هر بار که متوجه شدید فکر منفی از ذهنتان می گذرد آن دستبند را کشیده و بعد رها کنید تا به دستتان ضربه بزند. این درد کوچک می تواند نتیجه فکر منفیتان باشد و باعث می شود که از افکارتان آگاه تر شوید و سعی کنید که افکار منفی را از خودتان دور کنید.

جملات منفی را جایگزین کنید:
به گزارش سایت پاتوق۹۸ : یک راه خوب برای متوقف کردن یک عادت بد این است که آنرا با یک عادت بهتر جایگزین کنید. حال که نسبت به گفتگوی درونی خود آگاهی پیدا کردید، چند راهکار برای تغییر آن ذکر می کنیم:

· انتخاب واژه: آیا تا به حال در بیمارستان بوده اید؟ متوجه شده اید که پرستاران چطور به جای کلمه «درد» از کلمه «ناراحتی» استفاده می کنند؟ اینکار به این دلیل انجام می شود چون «درد» واژه ای قوی تر است و صحبت کردن درمورد میزان «درد» باعث می شود تجربه شما از آن شدیدتر شود تا زمانیکه درمورد میزان «ناراحتی» خود صحبت می کنید. می توانید از این راهکار در زندگی روزمره هم استفاده کنید. در گفتگوی های درونی خود سعی کنید واژه هایی که انرژی منفی زیادی دارند را با واژه هایی خنثی جایگزین کنید. مثلاً به جای اینکه بگویید از فلان چیز «متنفرم» بگویید از فلان چیز «عصبانیم».

· تغییر منفی ها به خنثی ها یا مثبت ها: وقتی متوجه شدید که در ذهنتان از چیزی شکایت می کنید، دوباره به تصوراتتان فکر کنید. آیا اتفاقی را منفی می پندارید درحالیکه لزوماً آنطور نیست؟ (مثلاً وقتی برنامه هایتان در آخرین لحظه کنسل شده را می توانید اتفاقی منفی بپندارید اما کاریکه می توانید با زمان اضافی و برنامه جدید خود بکنید مثبت است). دفعه بعدی که متوجه شدید چیزی استرس برایتان ایجاد می کند، مکث کنید و درمورد آن دوباره فکر کنید و سعی کنید جایگزینی مثبت یا حداقل خنثی برای آن پیدا کنید.

· عبارات منفی را با سوال جایگزین کنید: عبارات منفی مثل «من نمی توانم اینکار را انجام دهم» یا «این غیرممکن است» بسیار مخرب هستند چون استرس شما را بالا برده و باعث می شود دیگر دنبال راه حل نباشید. دفعه بعدی که متوجه شدید درمورد چیزی افکار منفی به ذهنتان هجوم آورده، آن عبارات منفی را به سوال تبدیل کنید. پس درعوض جمله های بالا بگویید، «چطورمی توانم از عهده اینکار برآیم؟» یا «اینکار چطور ممکن می شود؟»


نويسنده:حميدرضا
جمعه 21 بهمن 1390
بازديد:1251
ادامه مطلب ...

۱۰ نکته برای غلبه بر جوش صورت

۱۰ نکته برای غلبه بر جوش صورت
10 نکته برای غلبه بر جوش صورت

این بیماری در بسیاری از جوانان در سنین بلوغ پدید می‌آید و شدت آن در افراد مختلف متفاوت است و اکثرا پس از سن ۲۵ سالگی بهبود می‌یابد.

 

جوش‌های غرور به صورت دانه‌های قرمز، جوش‌های سر سیاه و توده‌های سفتِ زیر پوستی در ناحیه گونه، بینی، پیشانی، پشت گردن، قسمت فوقانی پشت و سینه ظاهر می‌شوند.

این جوش‌ها در پایه یک مو به وجود می‌آیند و ناشی از آماس، التهاب و انسداد مجرای غده چربی کنار مو هستند.

علت چیست؟
پیدایش آکنه ناشی از یک علت خاص نیست بلکه چندین عامل در پیدایش و شدت آن نقش دارند. ارث، میکروب‌ها، نوع غذا، مشکلات عصبی و روحی، تغییرات غددی هورمونی، نوع پوست، بهداشت صورت، مصرف برخی داروها و بعضی از بیماری‌ها از جمله عواملی است که در ایجاد این بیماری نقش دارد.

۱۰ نکته مهم

آکنه یک بیماری است که برای درمان آن باید به پزشک مراجعه و داروهای مناسب را مصرف کرد. درمان آکنه حداقل ۶ ماه طول می‌کشد و تازه احتمال عود آن نیز وجود دارد. در حقیقت آکنه بیماری بسیار سمجی است و مثل کنه به پوست می‌چسبد. اما در کنار دارو یک‌سری اقدامات و توصیه‌های بهداشتی ساده نیز وجود دارد که با انجام آن می‌توان آسانتر از بیماری کنه‌ای مثل آکنه راحت شد.

۱- دستکاری نکنید. سعی کنید جوش‌ها را دستکاری نکنید و نخواهید با فشار دست آنها را خالی کنید.

۲- آرام باشید. سعی کنید خواب مرتب داشته باشید. استراحت کافی داشته باشید و حتی الامکان از فشارهای روحی و عصبی بپرهیزید.

۳- صورت خود را بشویید. برای شستشو از صابون اسیدی (گوگردی) که پزشک توصیه می‌کند استفاده کنید. ابتدا صورت خود را خوب صابون بزنید تا از کف پوشیده شود.

۴- پوست را ماساژ دهید. هفته ای یک یا دو بار ماساژ با مواد اسیدی نظیر سرکه سیب در کاهش چربی پوست و بهبود جوشها موثر است.

۵- چربی نخورید. از مصرف غذاهای چرب، سس مایونز، خامه، شکلات، گردو، فندق، موز، تخم مرغ و نارگیل، خودداری کنید.

۶- میوه و سبزی بخورید. سعی کنید سبزی و میوه بخصوص سبزی‌های حاوی ویتامینA مثل هویج، اسفناج، شاهی و گوجه‌فرنگی را زیاد مصرف کنید.

۷- داغ نشوید. گرما میزان جوش‌های آکنه را بیشتر می‌کند پس زیاد در محیط‌های گرم نمانید.

۸- ضد آفتاب بزنید. در مورد آفتاب نظرات متفاوت است برخی معتقدند اشعه آفتاب تاثیر خوبی در بهبود جوش‌های غرور جوانی دارد و برخی معتقدند که نور آفتاب پس از مدتی موجب تشدید آکنه می‌شود. اما مطمئن باشید از زدن ضد آفتاب ضرر نمی‌کنید.

۹- ورزش کنید. ورزش حتی جوش صورت را نیز خوب می‌کند. ورزش و استحمام باعث باز شدن منافذ پوست، بهبود جریان خون آن و رفع چربی می‌شود که نتیجه آن شادابی پوست و بهبود جوش‌هاست.

۱۰- نقاشی نکنید! مصرف مواد آرایشی و کرم‌های چرب، آکنه را تشدید می‌کند پس سعی کنید صورت خود را کمتر نقاشی کنید.


نويسنده:حميدرضا
جمعه 21 بهمن 1390
بازديد:1221
ادامه مطلب ...

مواد غذایی برای جوان ماندن

مواد غذایی برای جوان ماندن



شاید برای شما نیز جالب باشد که با خوردن چه غذاهایی جوان می مانید.



۱- آوکادو: روغن موجود در آوکادو باعث سفت و مرطوب ماندن پوست می شود. این میوه سرشار از اسیدهای چرب اشباع شده است که این نوع چربی ها برای سیستم قلبی و عروقی بسیار مفید می باشد. ۲- توت: این میوه خوشمزه منجر به آزاد شدن کلاژن در پوست شما می شود. این ماده باعث می شود شما پوست صاف و سنتی داشته باشید و پوست تان ترک نخورد. ۳- ماست کم چرب: شاید بدانید که ماست سرشار از پروتین و کلسیم است اما ماست حاوی مواد ارزشمند دیگری هم هست. ویتامینهای موجود در ماست برای عملکرد های مختلف بدن ضروریت از جمله رشد سلولها و تقسیم آنها ۴- میوه هاو سبزیجات غنی از آب: خوردن میوه ها و سبزیجات با آب بسیار زیاد از قبیل خیار ,هندوانه، سیب ،هلو, کرفس ,خربزه بهترین راه برای مرطب نگه داشتن پوست هستند و باعث کمترین چین و چروک دارشدن پوست می شوند. ۵- ماهی قزل آلا: این ماهی یک درمان ضدیبوست اسیدهای چرب موجود در آن حافظه را بهبود می بخشد و عملکرد مغز را افزایش می دهد ۶- روی و مس: این مواد معدنی تولید کلاژن لازم است غذاهای مثل گوشت گاو مرغ گردو نخود و میوه های خشک شده علاوه براین تقویت سیستم ایمنی بدن هم کمک می کند ۷- صدف: صدف علاوه بر این که سرشار از روی و سلینوم است دارای سطوح بالایی از آنتی اکسیدان هم هست و شما را در برابر انواع بیماری چشمی محافظت می کنند. ۸- هویج و گوجه فرنگی: این سبزی ها پوست شما را در برابر تخریب های نورخورشید محافظت میکنند و سلول های آسیب دیده راتحریم می کنند. ۹- شکلات تیره: شکلات باعث بهترشدن گردش خون در بدن می شود. ۱۰- زغال اخته: همه انواع توت ها خاصیت ضد پیری دارند اما در زغال اخته به دلیل وجود مقادیر زیاد ویتامین ث بیشتر اثر ضد پیری دارند و بدن رااز مواد شیمیایی مضر که طولانی مدت در بدنمانده پاکسازی می کند ۱۱- کلم بروکلی , قرمز و چغندر:ابن سبزیجات باعث به حداقل رساندن سموم که در جریان خون هستند و به ما احساس کسلی می دهند می شود. ۱۲- کیوی: خوردن این میوه نه تنها به روشنی پوست کمک می کند بلکه برای سلامت استخوانها هم بسیار مفید است ۱۳- رزماری: سرشار از نیتوکمیسکال است که باعث رطوبت پوست می شود. ۱۴- اسفناج:محتوای استثنایی دارای انواع ویتامین ها نظیر ویتامین B9 برای نگهداری سلولهای جدید تولید گلبول های قرمز بسیار موثر است. ۱۵- زنجبیل زردچوبه کاکائو دارچین:این ادویه آنتی اکسیدان قوی است که کمک به تعادل قند خون میکند ۱۶- سیب زمینی شیرین: اگر مصرف سیب زمینی را به طور منظم ادامه دهید پوستی نرم و صاف خواهید داشت این ماده به دفع چین و چروک کمک می کنند. ۱۷- غلات سبوس سازو الیاف:برای حفظ عملکرد طبیعی پوست و رشد دوباره سلول های جدید مفید است. غلات سبوس دار به حفظ سطح گلوکز خون کمک می کنند. ۱۸- گردو: ۱۹- اینماده دارای دوز بالایی از امگا ۳ می باشد در برابر فشار خون بیماری های قلبی شما را محافظت کرده و قدرت استخوانها را افزایش می دهد . ۲۰- اگزمای پوستی را برطرف می کند حتی با آسم و آرتزیت رواتوئید هم مقابله می کند.


نويسنده:حميدرضا
جمعه 21 بهمن 1390
بازديد:1219
ادامه مطلب ...

?